آيا فردي که قصد داريد صداقتش را ارزيابي کنيد کانون توجهش دروني هست يا بيروني؟

وقتي کسي به آنچه مي گويد اطمينان دارد بيشتر به اين فکر مي کند که آيا شما حرف هايش را درک مي کنيد يا نه؛ و کمتر اتفاق مي افتد که نگران عقيده شما نسبت به خودش باشد. اين يک سر نخ مفيد است. مي توانيم نمونه هايي از اين دست را در زندگي روزمره ببينيم.وقتي که همه توجه شما فقط بر اين است که مطلب مورد نظرتان را بگوييد دلتان مي خواهد مطمئن شويد که طرف مقابل منظورتان را درک کند. اما وقتي که دروغ مي گوييد يا پنهان کاري مي کنيد مرکز توجه تان دروني مي شود_ يعني توجه تان بيشتر بر اين مسئله است که موقع بيان مطالب چطور به نظر مي رسيد. به تک تک کلمات وحرکاتتان دقت مي کنيد.سعي داريد به شکل خاصي رفتار کنيد تا منظورتان را همان طور که مي خواهيد برداشت کنند. اين جنبه خيلي ظريــف است اما تفاوت زيادي ايحاد مي مند.